1. Informujemy, iż na naszym forum korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Dalsze korzystanie z forum, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje Politykę Prywatności
  2. Forum Libertarian ma swój regulamin.

Muza

Dyskusja w 'Hyde-Park' zaczęta przez Trigger Happy, 31 Grudzień 2008.

  1. rawpra

    rawpra Well-Known Member

    Posty:
    2 150
    Otrzymane Polubienia:
    3 744
     
    wah likes this.
  2. wah

    wah Member

    Posty:
    33
    Otrzymane Polubienia:
    74
     
    xawas and Jaranek like this.
  3. Slavic Traveler

    Slavic Traveler Oświecony Wolnorynkowiec

    Posty:
    148
    Otrzymane Polubienia:
    217
  4. wah

    wah Member

    Posty:
    33
    Otrzymane Polubienia:
    74
     
    xawas likes this.
  5. Luizy

    Luizy Well-Known Member

    Posty:
    418
    Otrzymane Polubienia:
    1 275
  6. wah

    wah Member

    Posty:
    33
    Otrzymane Polubienia:
    74
     
    Last edited: 19 Maj 2018 o 18:59
  7. xawas

    xawas Well-Known Member

    Posty:
    470
    Otrzymane Polubienia:
    1 350
  8. xawas

    xawas Well-Known Member

    Posty:
    470
    Otrzymane Polubienia:
    1 350
  9. Hanki

    Hanki Secessionist

    Posty:
    875
    Otrzymane Polubienia:
    1 991
    Godzinny czasoumilacz ode mnie:

     
  10. tolep

    tolep ChNiNK! ChP!

    Posty:
    6 505
    Otrzymane Polubienia:
    10 257
    Szkoda że mnie ma @Hanki na ignorze, bo sprawę mam.

    Czy jest ktoś w naszym towarzystwie, kto zna się jakoś profesjonalnie na muzyce? W sensie akordów, taktów, melodii, tonacji, wersów, rytmów i rymów w piosenkach? U mnie jest z tym bardzo słabo, na tyle że nie umiem w sensowny posługiwać się tym słownictwem. Nie umiem nawet wytłumaczyć, co to synkopa.

    A jednak gdy słysze zaburzenia rytmu albo fałszowanie, to wychwytuję, tylko nie umiem nazwać.

    No i natrafiłem na tak groteskowy kawałek, że jpr.dll, ale nie umiem opisać tego co słyszę.
    Jakaś totalnie dziwaczna sklejka, w której co chwilę się zmienia jedna z tych rzeczy o której wyżej. Nawet maniera wokalna potrafi się niespodziewanie zmienić w połowie wersu. Rymy częstochowskie, i tak dalej i tak dalej.

    A jednak cały utwór nie jest w sumie zły (w takim sensie jak absolutnie ZŁE jest wszystko co wyszło kiedykolwiek spod palców i z ust niejakiego Grabaża).
    Ten numer to jest taki odpowiednik "Zaopiekuj się mną" Rezerwatu, tylko że szybszy i tego dziwactwa jest w nim dużo więcej. Dziwne nie jest zresztą, bo:


    Power of Trinity
    Rok założenia 1996
    Pochodzenie Łódź
    Gatunek reggae, hardcore, rock alternatywny

    Power of Trinity – polski zespół pochodzący z Łodzi, założony w 1996 roku. Muzyka grana przez grupę charakteryzuje się łączeniem gatunków rocka, dub, reggae oraz elektroniki.
     
  11. vast

    vast Well-Known Member

    Posty:
    2 591
    Otrzymane Polubienia:
    4 639
    Co ty tam słyszysz nienormalnego/zaskakującego? Jak chcesz to posłuchaj sobie progresywnego metalu to dowiesz się co to synkopa, niestandardowe schematy metryczne, polirytmia, itp.

    To co wrzuciłeś to jak najbardziej standardowy kawałek rockowy, budowa ABABCB (w tym przypadku akurat ABABCAB) z synkopą prostą jak budowa cepa.
     
    Last edited: 21 Maj 2018 o 10:50
  12. tolep

    tolep ChNiNK! ChP!

    Posty:
    6 505
    Otrzymane Polubienia:
    10 257
    Jakby ktoś rozsypal puzzle z paru różnych gatunków muzyki a potem losowo posklejał. Z hard rocka przechodzi w elektronikę typu umcki umcki, potem w reggae. Z dur w moll i z powrotem. Nagle. Szybko.
    Rymy typu "dość, złość, znajomoooooooość".
    Rollercoaster po prostu. Nie tak jak w progresywnym rocku, gdzie są jakieś oddzielone fragmenty solówek czy coś.
     
  13. vast

    vast Well-Known Member

    Posty:
    2 591
    Otrzymane Polubienia:
    4 639
    Elektroniki tam jest dosłownie zero. Chyba że dla ciebie rytm 4x4 "four to the floor" to od razu elektronika :) Mieszanie gatunków to żadna nowość, tym bardziej rocka z reggae (Ska punk do chuja). Jak chcesz czegoś podobnego do utworu wrzuconego przez ciebie, to sprawdź Skindred.
     
    Last edited: 21 Maj 2018 o 10:58
  14. tolep

    tolep ChNiNK! ChP!

    Posty:
    6 505
    Otrzymane Polubienia:
    10 257
    Chodziło mi o to, że ta piosenka się zmienia, a nie że jest mieszanką stylów.
     
  15. Jaranek

    Jaranek Made in heaven - inspired in Hell

    Posty:
    1 799
    Otrzymane Polubienia:
    5 246
    Kawałek z nowej płytki The Elixirs ( psychobilly )

     
  16. FatBantha

    FatBantha sprzedawca niszowych etosów

    Posty:
    5 734
    Otrzymane Polubienia:
    13 230
    Nagle, szybko i nieprzekonująco, dodałbym. W trzech minutach nie ma za bardzo miejsca na zaprezentowanie większej liczby pomysłów, rozbudowanie ich i połączenia ze sobą jakimiś ciekawymi pasażami.

    W progrockowych concept albumach z kolei, najciekawsze nie muszą być nawet same "piosenki", ale ich muzyczne łączniki, sposoby, w jakie tamte są one spinane przez artystów. W "piosenkach" muzyka w większym czy mniejszym stopniu się powtarza, jest przewidywalna, łączniki są z kolei unikalne - trafiają się raz i mają taki czy inny charakter, bo muszą powiązać ze sobą konkretny, pierwotny materiał. Najlepiej, gdy robią to zupełnie przewrotnie, transformując muzykę w innym, niespodziewanym dla słuchacza kierunku.

    Bo z muzyką bywa jak z poczuciem humoru, gdzie najbardziej bawią żarty z niespodziewaną pointą, omijającą barierę naszych oczekiwań.

    Tutaj na przykład w 1:10 zaczyna się jeden z moich ulubionych pasaży, który następuje po zaprezentowaniu pierwszego pomysłu - spokojnej, tęsknej, nieco melancholijnej melodii, którą jakoś trzeba było połączyć z typowo solarisową młócką mającą nastąpić później. Po zamknięciu pierwszej części utworu dostajemy więc to tajemnicze wyprowadzenie, stopniowo zrywające ze starym materiałym, a wprowadzające elementy tego, co dopiero później wejdzie w całej okazałości.

    Tutaj trochę bardziej konwencjonalnie, ale i tak dużo zabawy w łączenie ze sobą różnych pomysłów. Heh, stęskniłem się za tą perkusją...

    W sumie, gdy się zastanawiam, to znakomita większość moich ulubionych albumów posiada właśnie tę cechę, włącznie ze sztandarowym "Thick as a Brick" Jethro Tull. Bo najciekawiej jest, gdy artysta wyłoży już kawę na ławę, ale później będzie chyłkiem uciekał do czegoś nowego, robiąc nam smak i zastanawiając nas, co będzie kolejnym ustabilizowanym pomysłem, do jakiego będzie zmierzał. A to właśnie w tych niestabilnych fragmentach muzyka może być najbardziej porywająca.

    Warto zresztą sprawdzić swoją pleasure guilty. Ona zawsze pokazuje w najbardziej karykaturalnym przedstawieniu, co widzimy za atrakcyjne dla siebie.

    W moim przypadku byłaby chyba to ta płyta, ale nie mówcie nikomu, bo obciach:
    Tak, byłby mój dobry kandydat na plejlistę dla jakiegoś kicz party.
     
    Last edited: 22 Maj 2018 o 18:15
    libertarianin.tom likes this.

Udostępnij Tą Stronę