1. Forum Libertarian ma swój regulamin.

Kanada - broń palna, przestępczość

Temat na forum 'Broń palna i przestępczość' rozpoczęty przez kawador, 13 Luty 2013.

  1. kawador

    kawador Merchant of Death Członek Załogi

    Posty:
    13 234
    Polubienia:
    19 539
    W 2010 roku Kanadyjska Królewska Policja Konna (Royal Canadian Mounted Police, w skrócie RCMP), patrolująca okolice Wzgórza Parlamentarnego Ottawy, została wyposażona przez tamtejszy rząd w nowe zabawki - samoczynne karabiny MP5 produkowane przez niemiecki koncern Heckler und Koch. Nowa broń zastąpiła poprzednie uzbrojenie członków RCMP - wysłużone pistolety i strzelby. Wymiana ekwipunku spowodowana była pewnym incydentem, do którego doszło rok wcześniej, kiedy to dziewiętnastu członków Greepeacu przedarło się przez policyjne blokady i wdrapało na dach Parlamentu, gdzie rozpostarli banery. Nikomu nic się nie stało, protest przebiegał pokojowo, ale już samo to bardzo zmobilizowało rząd kanadyjski, który postanowił uzbroić swoje straże w broń niedostępną dla przeciętnego Kanadyjczyka nawet w marzeniach --> [link]. Bo rząd się nie tylko sam wyżywi - sam się również obroni.

    Rok 2010 zapisał się w świadomości Kanadyjczyków także z powodu innego wydarzenia związanego z bronią palną - walki konserwatywnego gabinetu Stephena Harpera o kasację policyjnego rejestru broni długiej. Ostatecznie konserwatyści przegrali tę batalię - rejestr został utrzymany przewagą dosłownie dwóch głosów, co z jednej strony napawa optymizmem, bo pokazuje, że uprzednio wprowadzone regulacje można zlikwidować, z drugiej zaś strony stanowi ostrzeżenie dla tych, którzy zamierzają iść na kompromisy w kwestii gun laws – jedna regulacja pociąga za sobą kolejną i jeśli nie mają one wybitej daty ważności (jak Clintonowski Assault Weapon Ban), mogą trwać wiecznie.

    Pierwsze ustawodawstwo ograniczające dostęp do broni palnej w Kanadzie pochodzi z 1885 roku - okresu po tzw. Rebelii nad Rzeką Czerwoną, kiedy to rdzenna ludność tych ziem - Metysi - wystąpiła przeciwko rządowi federalnemu. Dmuchając na zimne i w obawie przed powtórką z historii, rząd kanadyjski wprowadził na obszarze Terytoriów Północno-Zachodnich pierwszy system kontroli broni - od teraz każdy, kto chciał nabyć tam broń i amunicję do niej, musiał prosić o pozwolenie władz. Kto tego nie zrobił i zakupił broń bez zgody władz, narażał się na odwiedziny urzędników i konfiskatę zakupionego uzbrojenia. Celem regulacji było oczywiście ustanowienie kontroli nad przepływem broni palnej wśród Metysów, ponieważ każda uzbrojona mniejszość stanowi zagrożenie dla rządu - dla jego ekonomicznych, socjalnych i technokratycznych ambicji.

    Kolejne regulacje przyniósł uchwalony w 1892 roku nowy kanadyjski Kodeks Karny (The Criminal Code of Canada --> History of Firearms Control in Canada). Nakładał on na cywilów obowiązek posiadania podstawowego zezwolenia na noszenie broni w miejscach publicznych, chyba że właściciel miał powód do tego, aby taką broń przy sobie mieć - obawa o życie i zdrowie w zupełności wystarczyły. Nielegalne stało się również sprzedawanie broni osobom poniżej 16 roku życia. W praktyce przepisy te były jednak bardzo liberalne - niby pozwolenie było wymagane, ale wystarczyło podać przyczynę (strach o własne życie, ochrona mienia, członkostwo w klubie strzeleckim) i nikt specjalnie nie robił problemów. Później obniżono nawet wiek, od którego można posiadać broń do 12 lat.

    Jakkolwiek względnie mało restrykcyjne, przepisy mnożyły się. Począwszy od pierwszych dziesięcioleci XX wieku dało się zauważyć w Kanadzie, że kwestia kontroli dostępu do broni palnej stoi na rozdrożu. Zainicjowany przez rozmaite grupy interesu i wspierane przez RCMP ruch na rzecz rozbrojenia Kanadyjczyków nabierał rozpędu.

    W 1951 roku pod auspicjami Komisarza RCMP wdrożono pierwszy centralny, ogólnokrajowy system rejestracji broni.

    Ustawa C-150: z ważniejszych innowacji na odcinku gun laws to zakaz sprzedaży broni osobom umysłowo chorym oraz pojawiła się nowa klasyfikacja broni ze względu na stopień ich dostępności: non-restricted, czyli do nabycia bez ograniczeń, restricted - dostęp ograniczony i prohibited - całkowity zakaz sprzedaży (patrz załączony obrazek):

    [​IMG]

    Ustawa C-51: wymagała od cywilów posiadania zaświadczenia uprawniającego do nabycia broni i amunicji (Firearms Certificate - FAC); przed otrzymaniem takiego świadectwa każda osoba była zobowiązana do przejścia przez krajowy system sprawdzania niekaralności nabywców.

    Ustawa C-17: jeszcze więcej restrykcji - zwiększona kontrola nad jednostkami broni palnej używanymi przez wojsko, zmiany w systemie certyfikatów FAC (osoby ubiegające się o zaświadczenie musiały od teraz przechodzić kurs bezpiecznego obsługiwania się bronią), wreszcie wydłużony do 28 dni okres wyczekiwania na certyfikat.

    Ustawa C-68: wymóg rejestracji długiej broni strzeleckiej (karabiny strzeleckie, historyczna broń strzelecka, strzelby, karabinki). Ustawa przewiduje, że każda sztuka broni musi być przypisana do indywidualnej osoby, by uniknąć niekontrolowanego przez rząd obrotu bronią czy też jej transferu z rąk do rąk. Prawo o rejestrze powstało po tragedii z 1989 roku, tzw. Montreal Massacre, kiedy na politechnice w Montrealu uzbrojony w broń palną i nóż myśliwski 25-letni Marc Lépine postrzelił 28 osób: 24 kobiety i 4 mężczyzn. 14 kobiet zmarło w wyniku odniesionych ran --> [link]
     
    hanys, Hitch, Till oraz 1 użytkownik lubi to.
  2. kawador

    kawador Merchant of Death Członek Załogi

    Posty:
    13 234
    Polubienia:
    19 539
    Propaganda dawkowana przez media w Kanadzie głosi (w czasie kiedy ważyły się losy ustawy o rejestracji długiej broni, media na potrzeby doraźnej propagandy wymyśliły nawet nieistniejącą w kanadyjskiej debacie publicznej opozycję miasto-farmerzy), że ustawy ograniczające dostęp osób prywatnych do broni palnej skutkują mniejsza liczbą przestępstw z jej użyciem – zwłaszcza zabójstw. Zwolennicy tej tezy korzystają z danych pochodzących z okresu od połowy lat siedemdziesiątych do dzisiaj, kiedy to weszły w życie regulacje z prawdziwego zdarzenia: background checki, centralne systemy ewidencjonowania broni, obowiązkowe kursy, badania psychiatryczne etc. Czego natomiast zwolennicy pozytywnych interwencji i rozbudowanego państwa regulacyjnego nie chcą pokazywać, to statystyk sprzed 1975 roku. Poniższy wykres, uwzględniający wskaźniki morderstw z broni palnej w Kanadzie od roku 1935, ładnie ilustruje, dlaczego rządowe i medialne raporty pomijają ten okres (wszystkie liczby za StatCan i publikacją Firearm Control in Canada):

    [​IMG]
    Widać wyraźnie, że wskaźniki zabójstw z broni palnej były najniższe w latach 1930-1965 i jak dotychczas – pomimo zmasowanej ofensywy legislacyjnej i ultra kosztownych regulacji [link] - nie udało się osiągnąć tamtego poziomu. W dodatku – o czym wspomina Stephen P. Halbrook w artykule "Tyranny and the Monopoly of Arms" --> [link] - w 1966 roku obywatele Kanady posiadali w porównaniu z Amerykanami dwukrotnie więcej sztuk broni palnej w przeliczeniu na gospodarstwo domowe, a współczynnik morderstw popełnionych z użyciem broni palnej był tam na poziomie jednej piątej tego z USA (American Rifleman, sierpień 1968, s. 46). Co więcej, ustawy C-51, C-17 oraz C-68 została uchwalone w momencie, gdy wskaźniki morderstw znajdowały się w trendzie opadającym. W rzeczywistości odkąd uchwalono te drakońskie prawa wskaźniki morderstw ustabilizowały się, co wyraźnie pokazuje, że korelacja między odsetkiem zabójstw a coraz to ostrzejszymi regulacjami nie istnieje - i taka jest właśnie konkluzja raportu Caillin Langmann z McMaster University --> Canadian Firearms Legislation and Effects on Homicide 1974 to 2008

    No significant beneficial associations between firearms legislation and homicide or spousal homicide rates were found. (…) Other factors found to be associated with homicide rates were median age, unemployment, immigration rates, percentage of population in low-income bracket, population per police officer, and incarceration rate.

    (Demografia robi różnicę – w samym Chicago żyje więcej Murzynów niż w całej Kanadzie.)

    Kończąc, zawsze można twierdzić, że gwałtownie rosnący odsetek zabójstw z broni palnej w latach 1960-1970 został zatamowany przez ofensywę legislacyjną kanadyjskiego rządu. Jednakże jeśli spojrzy się na ujednolicone wykresy przedstawiające wskaźniki zabójstw z broni palnej dla Kanady i USA, od razu można dostrzec zbieżność w zachowaniu się statystyk: te same trendy wzrostowe i spadkowe występowały w obydwu krajach przy radykalnie różnym podejściu do legislacji:
    [​IMG]
     
    Ostatnia edycja: 3 Wrzesień 2013
    Doman, Till, Hitch oraz 1 użytkownik lubi to.
  3. kawador

    kawador Merchant of Death Członek Załogi

    Posty:
    13 234
    Polubienia:
    19 539
    Przetłumaczyłem tekst Gary'ego A. Mausera z 2003 roku pt. "The Failed Experiment" --> [link] (paragraf o Kanadzie od str. 15)

    Ostatnie zmiany w zakresie prawa regulującego dostęp cywilów do broni palnej zostały przyśpieszone na skutek medialnego szaleństwa na punkcie strzelaniny w Montrealu. 6 grudnia 1989 roku Marc Lépine odwiedził tamtejszą politechnikę i przechadzając się po korytarzach uczelni, strzelał do napotkanych ludzi, wykrzykując obelgi pod adresem feministek, które, jak się później okazało w toku śledztwa, były głównym celem jego ataku. Zatrzymawszy się w jednej z klas, najpierw wypuścił stamtąd wszystkich mężczyzn, po czym zaczął strzelać do pozostałych w środku kobiet. W sumie zanim popełnił samobójstwo strzałem w głowę, udało mu się zamordować czternaście kobiet i zranić trzynaście innych osób, w tym czterech mężczyzn. Pomimo że na swojej drodze Lépine napotkał ponad setkę studentów i przynajmniej trzech nauczycieli, nikt nie próbował go powstrzymać. Większość robiła to, czego została nauczona.

    Końcowy raport ze śledztwa prowadzonego przez montrealską lekarz medycyny sądowej Terese Sourour parokrotnie poddał krytyce instytucję policji za jej nieadekwatną do sytuacji reakcję. Policja zjawiła się na miejscu strzelaniny dopiero w momencie, gdy masakra dobiegła końca. 30 minut zabrało im dotarcie na teren uniwersytetu, a po przybyciu nie mogli znaleźć gmachu uczelni. Ponadto biuro koronera stwierdziło w raporcie, że rodzaj broni użytej przez zamachowca nie był istotnym czynnikiem przy popełnianiu morderstw. Jednakże rozmaici aktywiści (w tym zwłaszcza ruchy feministyczne) użyli tej zbrodni jako pretekstu do wszczęcia kampanii na rzecz ograniczenia dostępu do broni palnej. Propaganda dawkowana była w taki sposób, że przedstawiała regulacje jako konieczne dla ochrony kobiet przed przemocą ze strony mężczyzn. W rezultacie medialnej nagonki dwukrotnie przeforsowano rozległe zmiany w prawie dotyczącym broni palnej. Pierwsze poprawki uchwalono w 1991 roku pod rządami konserwatystów, kolejne - cztery lata później, zanim zostały one w pełni zaimplementowane pod rządami frakcji liberalnej.

    Kanadyjski rząd używa malejących wskaźników zabójstw oraz zmniejszających się wskaźników przestępstw z użyciem przemocy na potwierdzenie słuszności ostrzejszej polityki. "Nowe, surowsze przepisy działają - przestępczość spada", powtarzają przy każdej okazji rządowi oficjele. Niestety dla tej argumentacji wskaźniki zabójstw spadały jeszcze szybciej w Stanach Zjednoczonych, kiedy to w tym samym okresie więcej niż 25 stanów zliberalizowało swoje przepisy. Współczynnik zabójstw dla Stanów Zjednoczonych zmniejszył się z 10.5 na 100.000 mieszkańców w 1991 roku do 6.1, podczas gdy ten sam współczynnik dla Kanady spadł w badanym okresie z 2.8 na 100.000 do 1.8.

    [​IMG]

    Identyczne trendy da się zaobserwować dla kategorii przestępstw przeciwko mieniu. Wskaźniki 'property crime" spadały zarówno w Kanadzie, jak i USA, pomimo - jeszcze raz podkreślę - radykalnie różnego podejścia do kwestii przepisów regulujących dostęp do broni palnej:

    [​IMG]

    Analizy ekonometryczne podkopują twierdzenie, jakoby rządowa legislacja skutkująca ostrzejszymi regulacjami, była przyczyną spadku wskaźników zabójstw w Kanadzie. Doskonale widać to na przykładzie badań przeprowadzonych przez profesora Richarda Holmesa i niżej podpisanego, w których udało nam się pokazać, że ostrzejsze prawa nie miały żadnego wpływu na statystyki zabójstw. Przeanalizowaliśmy wpływ sześciu niezależnych czynników na zachowanie się wskaźników zabójstw w każdej kanadyjskiej prowincji w latach 1968-1988. Długość horyzontalnych linii wskazuje na siłę oddziaływania danej zmiennej. Linie, które rozciągają się ku prawej stronie wykresu, są pozytywnie skorelowane ze wskaźnikami zabójstw, podczas gdy te, które biegną do lewej strony diagramu, dają korelację negatywną. Za każdym razem gdy widoczny na wykresie współczynnik T-Ratio przekracza wartość 1.65, oznacza to, że był on statystycznie istotny dla analizowanego zagadnienia. Zgodnie z naszymi przewidywaniami, przepisy z 1977 roku, znane bardziej jako Ustawa C-51, okazały się być negatywnie powiązane z kanadyjskimi wskaźnikami zabójstw. Inne czynniki takie jak odsetek rdzennej ludności zamieszkującej daną prowincję, odsetek imigrantów, procent młodych ludzi w społeczeństwie, poziom bezrobocia okazały się z kolei bardzo znaczące dla zachowania statystyk:

    [​IMG]

    Poszliśmy nawet dalej: rządowa legislacja na odcinku broni palnej nie miała wpływu na redukcję innych przestępstw. Razem z Dennisem Makim pokazaliśmy, że ustawodawstwo to mogło mieć wręcz skutek odwrotny od zamierzonego - szczególnie gdy idzie o kategorię napadów z bronią. W publikacji z 2003 roku przyjrzeliśmy się, jaki wpływ na trzy kategorie przestępstw (rozboje, rozboje z bronią w ręku i całkowitą liczbę napadów w danej prowincji w latach 1974-1992) miało dziewięć niezależnych zmiennych (znowu: imigracja, ludność rdzenna, bezrobocie, procent młodych etc). I tak samo jak poprzednio: linie biegnące do prawej strony diagramu dają korelację pozytywną z tymi trzema kategoriami przestępstw, linie biegnące w lewo wykazują związek negatywny. Każdy współczynnik T-Ratio powyżej 1.65 należy uznać za znaczący:

    [​IMG]
     
    Till, hanys i Hitch lubią to.
  4. father Tucker

    father Tucker egoista, marzyciel i czciciel chaosu

    Posty:
    2 344
    Polubienia:
    5 531
    Jedno wtrącenie: 5 kwietnia 2012 roku została przegłosowana ustawa C-19, która nakazała zniszczenie rejestru broni długiej (non-restricted) co było jednym z głównych haseł wyborczych kanadyjskiej partii konserwatywnej. Jedynie rząd Quebecu zarządził wstrzymanie niszczenia bazy broni z danymi mieszkańców prowincji Quebec, motywując względami prawnymi. Tak że poza Quebeciem nie trzeba już rejestrować broni myśliwskiej.
     
  5. Hitch

    Hitch

    Posty:
    3 154
    Polubienia:
    4 339
    Czyli, co? Na pistolet muszę mieć w Kanadzie pozwolenie, ale na strzelbę już nie? Sweet. Czy KSG Kel-Tecu zaliczą się do broni długiej? :)
     
  6. father Tucker

    father Tucker egoista, marzyciel i czciciel chaosu

    Posty:
    2 344
    Polubienia:
    5 531
    Tak, ale jest dozwolony tylko o ile jedna tuba jest zalana, a pojemność drugiej zredukowana do 3 sztuk amunicji.

    Magazine capacity:

    Common AR-15 30 round magazines that have been pinned to 5 rounds. Some magazines are prohibited regardless of the class of firearm to which the magazines are attached. As a general rule, under the Criminal Code of Canada, the maximum magazine capacity is: 5 cartridges for most magazines designed for rifles that shoot centre-fire ammunition in a semi-automatic fashion 10 cartridges for most handgun magazines 3 rounds for shotguns (hunting). Tubular magazines that hold more are legal, but must be plugged to limit capacity to three rounds while hunting. [link]

    lepiej naucz się szybko ładować, jeśli myślisz o używaniu strzelb w samoobronie.

    ---------------[EDIT]-------------------

    Chociaż nie! ten limit tylko do polowań! Doczytałem:

    There is no limit to the magazine capacity for: Semi-automatic, rim-fire rifles, manually operated rifles or shotguns (lever-action, pump-action or bolt-action)

    Czyli 2-tubowa "pompka" Kel-Tecu jest koszerna w Kanadzie :D
     
  7. kawador

    kawador Merchant of Death Członek Załogi

    Posty:
    13 234
    Polubienia:
    19 539
    Dzięki za info. Po przegranym głosowaniu Harper zresztą zapowiadał, że nie odpuści i będzie drugie podejście, ale nie sądziłem, że tak szybko.
     
  8. kawador

    kawador Merchant of Death Członek Załogi

    Posty:
    13 234
    Polubienia:
    19 539
    We wpisie otwierającym ten wątek wspomniałem, że celem, proklamowanym expressis verbis, pierwszych kanadyjskich regulacji na odcinku sprzedaży broni palnej było ustanowienie kontroli nad przepływem broni wśród Metysów. Na dowód tego, iż w zasadzie wszystkie ówczesne regulacyjne akty prawne dotyczące gun control stanowiły wyraz obawy rządu i dużej części mieszkańców przed napływem do kraju imigrantów i ich niekontrolowanym zbrojeniem się, zacytuję fragment książki "Arming and Disarming: A History of Gun Control in Canada" autorstwa historyka broni palnej R. Blake Browna. Brown opisuje okres 1870-1914 --> Rozbrojenie imigrantów jedynym sposobem na uczynienie ich nieszkodliwymi

    Ogólna dostępność broni palnej była postrzegana przez Kanadyjczyków jako wyjątkowo kłopotliwa z powodu obaw dotyczących imigrantów korzystających z tej broni. Kilka aktów prawnych, które przeszły w późnych latach siedemdziesiątych i wczesnych latach osiemdziesiątych XIX wieku, było motywowanych strachem przed młodymi mężczyznami włóczącymi się po miastach, szczególnie młodymi Irlandczykami. Z biegiem lat to etatowe straszydło w postaci młodego Irlandczyka-członka gangu ustąpiło miejsca obawom przed imigrantami z południa i wschodu Europy. Wielu dobrze sytuowanych Kanadyjczyków zaczęło sugerować, że kultura napływowych sprzyja popełnianiu przez nich przestępstw, zwłaszcza przestępstw z użyciem broni palnej. Tym samym obrońcom nowych, ostrzejszych przepisów udało się połączyć kwestię łatwego dostępu do broni z wysokim odsetkiem imigrantów w kraju. Na przykład, w 1908 roku, konserwatywny minister Edward Lewis z Ontario wyraził wprost swoje obawy, narzekając na fakt, że gdy tylko do kanadyjskiego portu przybija statek z imigrantami, po zejściu na ląd pierwsze, co oni robią, to idą szukać sklepu z bronią. W ten sposób niby chcą zapewnić sobie ochronę w naszym najwyraźniej skłonnym do przemocy kraju.

    Władze odpowiedziały na te obawy na dwa sposoby. Po pierwsze, służby porządkowe zaczęły się bardziej przykładać do ścigania osób noszących nielegalnie broń i znowu - przede wszystkim z naciskiem na osoby napływowe. Liczba oskarżeń o bezprawne posiadanie broni wzrosła znacząco w okresie wzmożonej imigracji do Kanady. W 1893 roku było zaledwie 68 spraw związanych z noszeniem broni bez zezwolenia. W 1913 roku liczba ta zwiększyła się do 1084 przypadków. Przejawem nowej polityki ścigania "niebezpiecznych" imigrantów był także widoczny w policyjnych statystykach skokowy wzrost liczby skazańców urodzonych poza Kanadą. W 1890 roku większość oskarżonych o bezprawne noszenie broni pochodziła z Kanady (56%), a tylko niecałe 5% urodziło się poza granicami tego kraju - w Anglii, Irlandii, USA. Dla porównania w latach 1904-1913 liczba rodzimych skazanych spadła do 36%, a napływowych wzrosła do 40%.

    Drugą odpowiedzią władz na obawy w związku z imigracją i bronią palną były nowe akty prawne. Co ciekawe, prowincje wiodły prym na odcinku legislacji. Ontario zareagowało jako pierwsze. W 1911 roku uchwalono The Offensive Weapons Act (Ustawę o Broni Ofensywnej). Ustawodawstwo wymierzone było rzecz jasna w osoby noszące broń "ofensywną", nowe prawo nakładało także wymóg przechowywania dokumentacji na temat takich osób oraz "zachęcało" do deportacji imigrantów przyłapanych na noszeniu broni ukrytej. Wkrótce kilka następnych prowincji poszło za przykładem Ontario - Manitoba i Saskatchewan w 1912 roku, Kolumbia Brytyjska rok później.
     
  9. kawador

    kawador Merchant of Death Członek Załogi

    Posty:
    13 234
    Polubienia:
    19 539
    Poszukuję informacji na temat wpływu, jaki wywierała amerykańska przestępczość przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku, na postrzeganie przez Kanadyjczyków (a w szczególności przez kanadyjskich legislatorów) broni palnej. Wiem, że takie informacje można znaleźć u Browna w "Arming and Disarming: A History of Gun Control in Canada" - niestety poza kilkoma fragmentami na google books książka nie jest dostępna online, a z recenzji, które czytam, wynika, że strzelaniny w amerykańskich gettach relacjonowane co wieczór w mediach miały duży wpływ na wyobraźnię przeciętnego obywatela Kanady:

    By the 1960s, American urban ghettos were in upheaval and gun violence ran rampant, helping to change the dynamics in urban Canada. Only then did a new argument surface - that all firearms, including rifles and shotguns, were dangerous weapons needing regulation. [link]

    Zawsze warto wiedzieć, co na różnych etapach historii wykorzystywano jako pretekst do rozbrajania ludzi i ilu zmanipulowanych głupców zwanych "opinią publiczną" to popierało.
     
  10. kawador

    kawador Merchant of Death Członek Załogi

    Posty:
    13 234
    Polubienia:
    19 539
    No nieźle, nawet kanadyjskie konserwy nie chcą już więcej liberalizować gun laws. Wygląda na to, że kasacja rejestru broni długiej to było jedyne ustępstwo z ich strony. Stephen Harper, premier Kanady z ramienia Partii Konserwatywnej (Conservative Party of Canada, CPC) odrzucił propozycje rozluźnienia przepisów zaproponowane przez członków jego własnego klubu parlamentarnego! Generalnie chodziło o przeniesienie niektórych typów broni z kategorii "Prohibited" do "Restricted" i z "Restricted" do "Non-restricted":

    Let me be as clear as I can be. Prohibited weapons exist as a category under the law for essential reasons of public security. The government has absolutely no intention of weakening that category of protections. [link]
     
  11. Smok

    Smok Zradykalizowany

    Posty:
    151
    Polubienia:
    51
    O ile jest się nauczycielem akademickim, można poprosić o 30-dniową (ograniczenie można znieść) Exam Copy w formacie EPUB:

    http://www.utppublishing.com/Arming-and-Disarming-A-History-of-Gun-Control-in-Canada.html
     
  12. kawador

    kawador Merchant of Death Członek Załogi

    Posty:
    13 234
    Polubienia:
    19 539
    Dla formalności podkreślam: egzekucja na uniwerku w Montrealu (patrz wyżej) uaktywniła kanadyjskich hoplofobów. Rok 1989 był punktem zwrotnym - wcześniej nie istniały w Kanadzie żadne zorganizowane ruchy zrzeszające przeciwników broni palnej w rękach cywilów. Za R. Blake Brown, "Arming and Disarming: A History of Gun Control in Canada":

    [​IMG]

    Jeżeli w kraju nie ma oddolnej presji na legislatorów (tak jak w USA ze strony zwykłych ludzi naciskających na swoich reprezentantów), która mogłaby zablokować kolektywne starania lewakuf i hoplofobów, jest tylko kwestią czasu, kiedy rozpocznie się dokręcanie śruby.
     
  13. kawador

    kawador Merchant of Death Członek Załogi

    Posty:
    13 234
    Polubienia:
    19 539
    OGLĄDAJCIE DO KOŃCA! (a przynajmniej do 3 minuty 10 sekundy)

     
    workingclass i tosiabunio lubią to.
  14. kawador

    kawador Merchant of Death Członek Załogi

    Posty:
    13 234
    Polubienia:
    19 539
    Dokument o tym, jak rząd Kanady konfiskował obywatelom broń palną posługując się utworzonym wcześniej rejestrem posiadaczy broni długiej. Wydarzenia miały miejsce w prowincji Alberta w czasie największej w historii powodzi, jaka nawiedziła tamte tereny.

     
  15. kawador

    kawador Merchant of Death Członek Załogi

    Posty:
    13 234
    Polubienia:
    19 539
    Skurwysyństwo po kanadyjsku: On February 27, 2014 the Canadian police decided to reclassify the Swiss Arms PE-90 carbine from non-restricted to prohibited.

     
    bombardier lubi to.
  16. kawador

    kawador Merchant of Death Członek Załogi

    Posty:
    13 234
    Polubienia:
    19 539
    Wspominałem już o masakrze na uniwerku w Montrealu, która uruchomiła w Kanadzie proces ograniczania dostępu do broni palnej.

    15 lat trzeba było czekać, aż kanadyjski rząd udostępnił i przetłumaczył z francuskiego na angielski końcowy raport z oficjalnego śledztwa prowadzonego przez montrealską lekarz medycyny sądowej Terese Sourour. Dokument upubliczniono w 2004 roku. Biuro koronera stwierdziło w podsumowaniu raportu, że rodzaj broni użytej przez zamachowca nie był istotnym czynnikiem przy popełnianiu morderstw:

    Kwestia kontroli broni palnej celowo nie została podjęta. Marc Lépine dysponował zarówno nieograniczonym zasobem amunicji, jak i nieograniczonym czasem działania, i nawet uzbrojony w powszechnie dostępną konwencjonalną broń myśliwską osiągnąłby zapewne podobne rezultaty.

    [The issue of firearms control has intentionally not been addressed. With the unlimited ammunition and time that Marc Lépine had available to him, he would probably have been able to achieve similar results even with a conventional hunting weapon, which itself is readily accessible.]

    Do raportu udało mi się dotrzeć za pośrednictwem diarmani.com --> http://www.diarmani.com/Articles/Armani/Alternate Endings.htm
     
    luke27 i Till lubią to.
  17. kalvatn

    kalvatn Well-Known Member

    Posty:
    1 070
    Polubienia:
    1 827
    Bardzo dobry materiał odnośnie gun control w Kanadzie:

     
  18. Staszek Alcatraz

    Staszek Alcatraz Tak jak Pan Janusz powiedział

    Posty:
    2 562
    Polubienia:
    6 971
  19. kawador

    kawador Merchant of Death Członek Załogi

    Posty:
    13 234
    Polubienia:
    19 539
  20. bombardier

    bombardier Well-Known Member

    Posty:
    1 315
    Polubienia:
    5 360

Poleć forum

  1. Ta strona wykorzystuje ciasteczka (cookies) w celu: utrzymania sesji zalogowanego Użytkownika, gromadzenia informacji związanych z korzystaniem z serwisu, ułatwienia Użytkownikom korzystania z niego, dopasowania treści wyświetlanych Użytkownikowi oraz tworzenia statystyk oglądalności czy efektywności publikowanych reklam.Użytkownik ma możliwość skonfigurowania ustawień cookies za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Użytkownik wyraża zgodę na używanie i wykorzystywanie cookies oraz ma możliwość wyłączenia cookies za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej.